Kanały IRC umożliwiają swobodną dyskusję między wszystkim osobami, znajdującymi się na danym kanale. Mogą służyć do uzyskania pomocy, rozwiązania nieścisłości w szerszym gronie użytkowników, poza tym można wspólnie pracować nad hasłami.

Netykieta (nazwa powstała w wyniku połączenia słowa net, czyli sieć i etykieta, czyli formy zachowania się) jest zbiorem najważniejszych zasad odpowiedniego zachowania w internecie. Netykieta jest jedynie wskazówką, jak należy się zachowywać w sieci (nie ma żadnej mocy prawnej), ale jej nagminne łamanie wiązać się może z ograniczeniami w korzystaniu z danych stron.

Netykieta została dostosowana do usług interaktywnych. Korzystając z IRC, komunikatorów, czatów oraz for dyskusyjnych na stronach WWW należy pamiętać, ze zakazane jest floodowanie, nagabywanie, używanie określonych znaków diakrytycznych (szczegóły opisane są w regulaminie określonego komunikatora). Bezwzględnie zakazane jest publikowanie za pośrednictwem internetu treści naruszających zasady współżycia społecznego, czyli takich które moga nakłaniać do samobójstwa, zbrodni, mają formę groźby, obrażają inne narodowości, rasy, religie. Niedozwolone są również komunikaty niecenzuralne, promujące alkohol i narkotyki oraz te ujawniające dane personalne osób postronnych.

Poza tym pamiętać należy o rozważnym używaniu HTML, wysłaniu załączników o małej objętości oraz oczywiście o poprawnym pisaniu, zgodnie z zasadami ortografii danego języka. Netykieta powstała po to, by usprawnić prowadzenie wszelkich dyskusji za pośrednictwem IRC lub innych opcji internetowych. Należy zatem docenić tę możliwości i dostosować się do panujących reguł. Łamanie zasadach szkodzi wszystkim, bo może doprowadzić do zablokowania danego komunikatora.

Istnieje wiele programów, pozwalających na korzystanie z IRC. Jednym z nich jest opera browser. Ten bezpłatny pakiet internetowy, składa się z przeglądarki WWW, poczty, menedżera pobierania plików oraz klienta IRC. Innym znanym programem jest XChat (nazywany także X-Chat). Pozwala na jednoczesne połączenie z kilkoma serwerami, umożliwia także przechowywanie haseł do połączeń. Program ten posiada wiele dodatkowych opcji, takich jak kolorowanie, dźwięki, okno z powiadomieniem, można także zmienić wygląd programu oraz wybierać różne wersji menu. XChat posiada polską wersję językową (link do pobrania: http://www.download.net.pl/1434/X-Chat/).

Kolejnym programem-klientem jest BitchX. Działa zarówno w trybie tekstowym jak i w środowisku tekstowym, jednakże sprawia to, że ma zdecydowanie najsłabiej rozbudowaną szatę graficzną, zwłaszcza w porównaniu z XChat. BitchX dostosowany jest do większości systemów operacyjnych (link do pobrania: http://www.idg.pl/ftp/linux_52/BitchX.10c.html).

ChatZilla powstała jako klient IRC, skierowany do przeglądarek Mozilla. Program ten działa m.in. na Mac OS, Windows, Linux oraz Solaris. ChatZilla posiada rozbudowaną ilość funkcji. Można także zastosować ten program jako opcjonalne rozszerzenia dla Firefoksa. Komunikaty wyświetlają się z użyciem stylów CSS (link do pobrania: http://download.nf.pl/Download/1993/ChatZilla/mozilla-firefox-chatzilla/).

Klientami IRC–a są również mniej popularne programy: AmIRC, AndChat, Epic, Erc, KVIrc, mIRC, Smuxi, SwiftKit, WeeChat¨, HydraIRC oraz jmIrc. Tak szeroki wybór pozwala na wybranie programu najdogodniejszego dla określonego użytkownika.

IRCd, czyli z języka angielskiego – Internet Relay Chat daemon, to program współdziałający z serwerem IRC. Zdarza się, że niektóre wersje IRCd nie są zintegrowane z danym protokołem IRC (ponieważ istnieje kilka wersji). Dzięki IRCd użytkownicy mogą w sieci IRC m.in. przyjmować i odbierać strumień informacji od każdej osoby będącej na tym samym kanale oraz aktualizować listę użytkowników i kanałów. Pierwsza wersja, napisana przez Jarkko Oikarinena w 1988 roku, posiadała wiele wad, co często doprowadzało do zawieszania się systemu. Rozwój IRC nastąpił od momentu pojawienia się IRCd 2.2+msa, który stworzyli Oikarinena i Markku Savela. W 1990 roku rozpoczęła działalność organizacja o nazwie EFnet, która wprowadziła pierwsze zasady, regulujące korzystanie z IRC (m.in. podłączanie serwerów do sieci). Nowa wersja IRCd 2.5 powstała już na zasadach EFnetu. Jej popularność wiązała się jednak z częstymi trudnościami przy logowaniu. W 1992 roku prowadzono prace nad kolejnym IRCd 2.7. Powstała nowa niezależna sieć zwana icru, w której po raz pierwszy zastosowano bramkę zwaną CSservice, dzięki której można zarządzać serwisami rejestrując się przez stronę WWW. Pojawienie się IRCd 2.8 było przełomowym wydarzeniem. Został on pozytywnie przyjęty przez wszystkie sieci IRC, a większość późniejszych wersji IRCd opierało się właśnie na nim. Nowością było wprowadzenie dłuższej, 16-znakowej nazwy kanałów i nicków, wprowadzono znak „#” jako wyróżnik zwykłych kanałów, „!” oznaczano szczególnie chronionych, a „&” kanały lokalne. Prócz programów, działających na licencji, pojawiły się różne hybrydy. Należą do nich np. UnrealIRCd (przydatny w przypadku małych sieci), IRCX oraz ConferenceRoom (używany przez bramki WWW).

IRC, nazwa pochodzi z języka angielskiego – Internet Relay Chat, jest to zapomniana już forma rozmów poprzez kanały komunikacyjne. Opiera się na połączeniu na stałe kilku serwerów oraz programów-klientów, które działają na indywidualnych komputerach. Komunikaty pojawiają się na ekranie w momencie wysłania, najnowsze znajdują się na dole okna. Użytkownicy IRC zamiast imion i nazwisk stosują pseudonimy sieciowe, popularnie zwane nickami. Można rozpocząć korzystanie z IRC po pobraniu z sieci programu-klienta dla odpowiedniego systemu operacyjnego. Konieczne jest skonfigurowanie oprogramowania, w tym celu należy podać najbliższy adres serwera IRC z sieci oraz swój nick. Dostępne są również bramki IRC, z których korzysta się przez strony WWW. W tym wypadku nie ma potrzeby instalowania dodatkowego oprogramowania, ale ilość funkcji jest znacznie ograniczona. Tworzenie kanałów oraz rozmawianie to tylko część opcji, jakie występują w IRC. Protokół ten pozwala również na przesyłanie plików do innych użytkowników. Twórca danego kanału jest automatycznie jego operatorem (zapis skrótowy to op), a tym samym posiada uprawnienia do zamykania ust, czyli blokowania możliwości wysyłania komunikatów oraz wyrzucania (kick) i blokowania dostępu (ban) określonym użytkownikom. Operator ma też możliwość nadania takiego samego statusu innym osobom. Protokół IRC powstał w 1988 roku, jego pomysłodawcą był Fin Jarkko Oikarinen. Pomysł Oikarinena rozwinęli studenci Uniwersytetu Oulu, tworząc pierwszą sieć IRC. W Polsce pierwsze sieci działały w oparciu o EFnet. W wyniku podziału tej sieci na EFnet i IRCnet, zaczęto korzystać z IRCnet. Pierwszy serwer w Polsce założył w 1993 roku Grzegorz Aksamit na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Aktualnie w oparciu o tę sieć pracują serwery z Krakowa i Lublina. Natomiast z IRC w sieci EFnet, najczęściej korzystają studenci, mieszkający za granicą (USA, Australia). Działa również polska, publiczna sieć IRC, skupiająca około 900 użytkowników, jest to PolNet.